บทที่ 21 เสี่ยวฮุย
เย่หลี่ มองไปที่อาต้าอีกครั้ง ตอนนี้ อาต้า เองก็หล่อเหลาขึ้นเรื่อยๆเขาสูง 1.9 เมตรยืนอยู่ด้านหน้า และมักจะเดินตามหลังเขา ใบหน้าของชายหนุ่มยังคงงดงาม ตอนนี้ เย่หลี่ อยากจะเดินไปรอบๆเมืองแห่งนี้ แต่เขาก็คิดถึงผู้พิทักษ์แมงป่องขึ้นมาที่ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน
เขาจับ อาต้า และ หงเย่ ลงไปพื้นที่ของระบบก่อน และหลังจากกินอะไรบางอย่างพวกเขาก็จะออกค้นหาซอมบี้ต่อไป
เขาเดินไปที่โรงงานร้างพึ่งถูกทิ้งร้างเป็นเวลานานและเต็มไปด้วยวัชพืชและสนิม
เมื่อเดินเข้าไปในโรงงานเขาพบว่ามีซอมบี้เพศชายอยู่ภายใน 10 ตัว เย่หลี่ รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยแต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย เขาหลอมรวมซอมบี้ทั้งหมด
“อ๊า”
เมื่อ เย่หลี่ กำลังจะจากไปเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้อง มันเป็นเสียงกรีดร้องของเด็กผู้หญิง
เขารีบตามเสียงนั้นไปแล้วพบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับบาดแผลในมือของเธอซึ่งดูเหมือนจะถูกเหล็กขึ้นสนิมบาด
“อย่าเข้ามาใกล้ฉัน อย่าจับฉันเลย” หญิงสาวมองไปที่ เย่หลี่ ด้วยความประหลาดใจ หญิงสาวคนนี้เป็นหญิงงามคนหนึ่งซึ่งใกล้เคียงกับหงเย่เธออายุประมาณ 16-17 ปี
ในเวลานี้น้ำตาไหลออกมาจากหางตาของหญิงสาวราวกับดอกแพร์โดนฝนและดูเหมือนว่าเธอจะตกใจเป็นอย่างมาก
“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?” เย่หลี่ ถามและมองไปที่หญิงสาว
หญิงสาวตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้นเธอไตร่ตรองอยู่สักครู่จึงมอง เย่หลี่ อย่างระมัดระวัง
“ คุณ...ไม่ได้มาที่นี่เพื่อพาฉันกลับไปหรอกเหรอ?”
“ทำไมผมต้องจับคุณด้วยเรารู้จักกันด้วยหรอ?”
เย่หลี่ คิดว่าผู้หญิงคนนี้อาจมีปัญหาเรื่องระบบประสาท แต่แม้ว่าเธอจะประสาทนิดหน่อยแต่เธอก็เป็นสาวสวย
หญิงสาวถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินเรื่องนี้
“ฉันคิดว่าคุณจะมาจับฉันกลับไปยังสำนักดอกบัวขาว”
คำพูดนี้เหมือนปลุกให้ตื่นจากความฝัน เย่หลี่ รู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร ในตอนที่อยู่ในโรงแรมสี่คิงคองกล่าวว่ากำลังตามหาผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อเสี่ยวฮุย
เขาสามารถใช้นิ้วเท้าคิดได้เลยว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาตอนนี้คือเสี่ยวฮุยที่พูดถึง
“คุณคือ เสี่ยวฮุย อย่างนั้นหรอ?” เย่หลี่ พูดช้าๆ
“ฉัน...ฉันไม่ใช่”หญิงสาวส่ายหัวอย่างรวดเร็ว
เย่หลี่ ยิ้ม “อย่าแกล้งทำเป็นโง่ ผมไม่ใช่คนจากสำนักดอกบัวขาว”
มองไปที่ เย่หลี่ อย่างขวัญเสียแต่ไม่รู้ทำไมสัญชาตญาณกลับบอกกับเธอว่า เย่หลี่ ไม่ได้โกหกแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับ เย่หลี่
“ คุณรู้จักชื่อฉันได้อย่างไร” เสี่ยวฮุย มองหน้า เย่หลี่ อย่างสงสัย
“ฟังคนอื่นพูดมา แล้วคุณมาทําอะไรที่นี่” เย่หลี่ ถามเบาๆ
ใบหน้าซีดเซียวของ เสี่ยวฮุย เริ่มซีดลงหลังจากได้ยินเรื่องนี้
“ ฉัน..ต้องหนี”
เย่หลี่ เดาได้ว่า เสี่ยวฮุย อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์กับสำนักดอกบัวขาวแต่ดูเหมือนว่า เสี่ยวฮุย นั้นเป็นเพียงแค่คนธรรมดา
“นายน้อยของสำนักดอกบัวขาว ไป่หวา ต้องการให้ฉันเป็นเตาหลอมเพื่อที่จะเพิ่มพูนระดับการบ่มเพาะของเขา ดังนั้นฉันจึงต้องหลบหนี” เสี่ยวฮุย พูดขึ้น
“ไป่หวา เก่งอย่างนั้นหรอ?” เย่หลี่ ถาม
“ทรงพลังมากเขาอยู่ในระดับวิวัฒนาการระดับ 3 ตราบใดที่เขาหลับนอนกับฉัน เขาก็จะสามารถกลายเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 4”
ในตอนแรก เย่หลี่ สงสัยว่าทำไมสำนักดอกบัวขาวถึงต้องการหญิงสาวธรรมดาผู้นี้แต่ดูเหมือนตอนนี้เขาจะเข้าใจแล้ว
“คุณ คุณเป็นผู้วิวัฒนาการด้วยหรือไม่?”
เสี่ยวฮุย แอบมองไปที่ซอมบี้ที่อยู่ด้านหลังของ เย่หลี่ อย่างลับๆ ตอนแรกเธอคิดว่าเขาเป็นสมาชิกจากสำนักดอกบัวขาวเธอจึงหวาดกลัวและพยายามหนีจนโดนสนิมข่วนและล้มลงกับพื้น
“เปล่า” เย่หลี่ สายหัว
“คุณ ฉันรู้ว่าคุณต้องเป็นผู้วิวัฒนาการแน่นอนคุณพอจะช่วยฉันได้ไหม”
ดวงตาของ เสี่ยวฮุย เต็มไปด้วยความขอร้อง