บทที่ 25 ภูเขาและแม่น้ำมาบรรจบกัน
เย่หลี่ มองไปที่รอยยิ้มที่ดุร้ายของผู้พิทักษ์แมงป่องใบหน้าของเขายังสงบราวกับหยก
“นายหัวเราะอะไร?”
เมื่อผู้พิทักษ์แมงป่องได้ยินสิ่งนี้เขาก็หยุดหัวเราะใบหน้ามืดมนของเขาเปลี่ยนเป็นดูถูกเหยียดหยาม
“ ไอ้หนู ฉันไม่รู้ว่าแกให้ยาอะไรกับผู้หญิงคนนั้น จนเธอรอดมาได้แต่คราวนี้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันจะทำให้แกรู้ว่าควรทำตัวอย่างไร”
เย่หลี่ พยักหน้าผู้พิทักษ์แมงป่องคิดว่า เย่หลี่ จะต้องยอมรับความตายอย่างแน่นอน
“ปรมาจารย์ ทำไมพวกเราไม่หนีล่ะ”
เสี่ยวฮุย ดึงมุมเสื้อของ เย่หลี่ ในเวลานี้เธอรู้สึกกลัวมาก เย่หลี่ ยังคงเพิกเฉยต่อการกระทำของ เสี่ยวฮุย และมองไปที่ผู้พิทักษ์อย่างใจเย็น
“ช่างเชื่อมั่นในตัวเองเสียจริง” เย่หลี่ พูดช้าๆกับผู้พิทักษ์แมงป่อง
“เฮอะ”
ผู้พิทักษ์แมงป่องเป็นเสียงอย่างเย็นชา “แน่นอน ฉันเชื่อในสายตาของฉัน แก..”
ก่อนที่เขาจะทันพูดจบผู้พิทักษ์แมงป่องก็พบอะไรบางอย่าง เขามองไปที่ เย่หลี่ อย่างไม่เชื่อ
“ ไอ้หนู แกเป็นผู้ปลุกพลังระดับสูงแล้วอย่างนั้นหรอ”
ผู้พิทักษ์แมงป่องจำได้อย่างชัดเจนว่าครั้งที่แล้วที่เจอ เย่หลี่ นั้นเขาเป็นเพียงผู้ปลุกพลังระดับต่ำ แต่ในเวลาเพียงไม่กี่วันเขากลายเป็นผู้ปลุกพลังระดับสูง
“นั่นสินะ รีบหนีไปซะสิ!” เย่หลี่ พูดช้าๆ
“ฮ่าๆ” ผู้พิทักษ์แมงป่องหัวเราะออกมาเสียงดังอีกครั้งเพราะเขาไม่เคยได้ยินเรื่องตลกที่สนุกที่สุดตั้งแต่เกิดมาจนมาพบชายหนุ่มคนนี้
“ไอ้หนู เพียงแค่นี้แกคิดว่าจะชนะข้าได้งั้นหรอ”
เย่หลี่ มองไปที่ผู้พิทักษ์และหัวเราะเสียงดังก่อนที่จะส่ายหัวอย่างลับๆจากนั้นเขาปล่อยอาต้าออกมาจากพื้นที่ระบบ เสียงหัวเราะของผู้พิทักษ์แมงป่องหยุดกระทันหันทันที!
“ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3”
ดวงตาของผู้พิทักษ์แมงป่องเบิกกว้างและมองไปที่อาต้าที่ยืนอยู่ข้างๆ เย่หลี่ เขากำลังตกใจและคิดไม่ออกว่าทำไมมีซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 อยู่ในเมืองขนาดเล็กเช่นนี้
เสี่ยวฮุย ก็ตกใจเช่นกัน แม้ว่าเธอจะเป็นเพียงคนธรรมดาแต่เธอก็อาศัยอยู่ในสำนักดอกบัวขาวมาเป็นเวลานาน ดังนั้นเธอจึงรู้ดีว่าซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 นั้นหมายความว่าอะไร
หลังจากที่เห็นอาต้าเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 เสี่ยวฮุย ก็รู้สึกผ่อนคลาย
“ไอ้หนูแกเป็นใครกันแน่!” ผู้พิทักษ์แมงป่องมองไปที่ เย่หลี่ ในความคิดเห็นของเขา เย่หลี่ เป็นเพียงผู้ปลุกพลังระดับสูงเท่านั้น ดังนั้นเขาจะสามารถควบคุมซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 ให้ทำตามคำสั่งได้อย่างไร?
“ อยากรู้จริงหรอว่าฉันเป็นใคร” เย่หลี่ มองไปที่ผู้พิทักษ์แมงป่องและพูดอย่างเฉยเมย เมื่อได้ยินเช่นนี้ผู้พิทักษ์แมงป่องก็กัดฟันและพูดต่อมา “ใช่”
เย่หลี่ พึมพำกับตัวเอง 2-3 วิ จากนั้นมองไปที่ผู้พิทักษ์แมงป่องแหละพูดว่า
“ฉันก็คือคนที่จะฆ่าแกไง”
“บัดซบ!แกพูดอะไร?”
ผู้พิทักษ์แมงป่องจ้องมองไปที่ เย่หลี่ อย่างดุเดือด
“ไอ้หนูคิดว่าจะเอาชนะฉันด้วยซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 จริงๆหรอ”
เย่หลี่ ยิ้มจางๆ “คุณพูดมากเกินไปแล้ว ตั้งแต่โผล่ออกมาก็พูดไม่หยุด”
เมื่อผู้พิทักษ์ได้ยินสิ่งนี้อารมณ์โกรธของเขาพุ่งสูงขึ้นทันที
“รนหาที่ตาย!” จากนั้นผู้พิทักษ์ก็ดึงดาบหางแมงป่องออกมาแล้วพุ่งตรงไปยัง เย่หลี่ แต่ใบหน้าของ เย่หลี่ ยังคงสงบราวกับผู้พิทักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นเป็นเพียงอากาศ
“อาต้ารู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไร”
อาต้ารู้ดีว่าต้องทำอะไรแม้ว่าซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 จะพูดได้เพียงไม่กี่คำแต่เขาก็สามารถเข้าใจได้
“รับทราบ”
จากนั้นอาต้าก็พุ่งออกไปหาผู้พิทักษ์ ก่อนที่จะรวบรวมพลังไว้ที่หมัด
“บูม!”
พลังของหมัดนั้นแข็งแกร่งมากจนแม้แต่ลมก็ถูกฉีกกระชาก
“นี่คือหมัดทะลวงสวรรค์อย่างนั้นหรอ?” เย่หลี่ พึมพำกับตนเอง
เมื่อเห็นหมัดที่พุ่งเข้ามา ผู้พิทักษ์รีบหลบไปทางซ้ายและขวาอย่างชำนาญ