...
ฟาง เจิ้งจือ ปิง หยาง และ เหยียน ซิว ตกลงกันอย่างรวดเร็ว ทำให้ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆถึงกับตาค้าง
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
พวกเขาคิดจะข่มเหงผู้อื่นหรือไงกัน?
คิดว่าคนพวกนั้นเป็นเพียงลูกแกะในกำมือ หากไม่สามารถข้ามสะพานไปได้ พวกเขาก็จะผลักคนอื่นให้ตกลงไปแทน ไร้ยางอายอะไรได้ขนาดนี้?
ผู้เข้าร่วมแต่ละคนต่างมองหน้ากัน
พวกเขาหวังว่าจะมีใครสักคนลุกขึ้นต่อต้านเรื่องนี้แล้วเตะพวกเขาทั้ง 3 คนออกจาการแข่งขัน
แต่ใครกันล่ะ?
หนานกง มู่ ไม่ได้สนใจ และ ซิง ฉิงซุย ก็ไม่อยากสร้างปัญหา
เรื่องของ ซู ตงหลิน นั้นเป็นที่ประจักษ์แล้ว
1 ต่อ 1?
มันเป็นไปไม่ได้เลย การต่อสู้นี้มันคือ 3 ต่อ 1 สิ่งเดียวที่พวกเขาสามารถทำได้คือรอคอย
หนานกง มู่ และ ซิง ฉิงซุย กำลังรอเวลาอยู่
ผู้เข้าร่วมที่อยู่ในระดับสะท้อนสวรรค์คนอื่นๆก็ไม่อยากมีเอี่ยว นั่นเพราะ ปิง หยาง สามารถสร้างปัญหาให้พวกเขาได้ เหตุผลก็ง่ายนิดเดียว แม้จะอ่อนแอ แต่นางเป็นเชื้อสายของราชวงศ์
เพราะแบบนี้พวกเขาจึงไม่อยากจะมีเอี่ยวด้วย
นี่เป็นการทดสอบการต่อสู้ มันไม่ใช่เวลาที่จะใช้อารมณ์เป็นตัวตัดสินใจ นอกจานี้ทุกๆคนอยากจะเห็นว่า ฟาง เจิ้งจือ จะข้ามสะพานไปได้อย่างไร
ผู้เข้าร่วมแต่ละคนหันมองกันอย่างไม่มีทางเลือก ทั้งๆที่ในใจเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
ปิง หยาง มองไปที่พวกเขาและเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา ราวกับหมาป่าเพลิงฟ้าที่กำลังเตรียมล่าเหยื่อ
นอกเหนือจากผู้ที่อยู่ในระดับสะท้อนสวรรค์แล้ว คนอื่นๆก็เริ่มหาที่ซ่อนตัว อย่างไรก็ตามมันเป็นพื้นที่ขนาดเล็กและไม่มีสิ่งใดพอจะบดบังได้พวกเขา
จะไปซ่อนที่ไหนได้?
สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนี้ช่างน่าประหลาด ฝูงคนจำนวนมากกำลังพยายามหาที่ซ่อนตัว ความมั่นใจในตอนแรกที่ก้าวเข้าสู่โลกแห่งเซียน กับตอนนี้มันช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ความสามารถของ ปิง หยาง ดูได้จากวิธีการไล่จับผู้คนของนาง
"เจ้า ใช่...เจ้านั่นแหละ! มานี่! เจ้ากล้าขัดคำสั่งข้ารึ? เมื่อข้าออกไปจากที่นี่ ข้าจะไปพังบ้านของเจ้า! "
"อา ?! เมตตาข้าด้วย...ได้โปรด ... "
หลังจากความวุ่นวาย ดวงวิญญาณที่น่าสงสารทั้ 3 ก็ถูกจับมาด้วยน้ำมือของ ปิง หยาง ทั้ง 3 คนช่างดูน่าเวทนา
ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกเขารอดแล้ว
"ปล่อยเรานะ พวกเราแค่อยากจะเข้าร่วมการทดสอบเท่านั้น! "
"ฝ่าบาท พวกท่านทั้งหมดมีพลังที่สามารถข้ามสะพานนี่ไปได้ แต่พวกเรานั้นไร้เดียงสา ... "
"ฝ่าบาท ข้ามีแม่อายุ 80 ปี เมียข้าก็ทิ้งข้าไปนานแล้ว เหลือข้าคนเดียวที่จะคอยดูแลแม่ได้ การทดสอบเป็นความหวังเดียวของข้า ฝ่าบาท ได้โปรดปล่อยครอบครัวของข้าไปเถอะ "
คนทั้ง 3 ต่างร้องขอความเมตตาจาก ปิง หยาง 1 ในนั้นก็เริ่มจะร้องไห้แล้ว
"หุบปากซะ พวกเจ้ายังอยากมีปากเอาไว้กินข้าวอยู่หรือไม่? ข้าได้ยินมาหลายครั้งแล้ว ด้วยความสามารถของพวกเจ้า ไม่มีโอกาสที่จะผ่านการทดสอบนี้ได้หรอก หยุดดิ้นรนเสีย ถ้าเจ้าเชื่อฟังข้า ข้าจะให้พวกเจ้าคนละ 500 เหรียญ! " ปิง หยาง กล่าวเสร็จ พร้อมกับหยิบเงินออกมา
นางไม่ทันได้กระพริบตา ทุกอย่างเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ
"ขอบคุณฝ่าบาท!" ทั้ง 3 คนพูดขึ้นพร้อมกัน
เป็นตามที่ ปิง หยาง พูด ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางผ่านการทดสอบบนี้ได้หากไม่ถูกจัดการในรอบนี้คงจะเป็นผลดีกับพวกเขามากกว่า
ตอนที่ได้ยินว่าจะได้คนละ 500 เหรียญ พวกเขาต่างยินดีร่วมมือ
หลังจากที่พูดขอบคุณ พวกเขาก็เอื้อมมือไปหยิบเงินมา
ยังไงก็ตาม เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้น เงินก็หายไปแล้ว มันถูกหยิบไปโดย ฟาง เจิ้งจือ
"อย่าใช้ความร่ำรวยของเจ้ากับเรื่องแบบนี้ ข้ายินดีช่วยเหลือพวกเจ้าให้ปลอดภัยอง " ฟาง เจิ้งจือ กล่าวอย่างจริงใจและเก็บเงินเอาไว้
ปิง หยาง ตกตะลึงแต่ เหยียน ซิว สงบนิ่ง
พวกเขาทั้ง 3 คน จ้องไปยังเงินที่หายไป คนๆนี้เป็นเหมือนอันธพาล ไม่เพียงแต่จะเอาพวกเขาไปทิ้ง ยังเอาเงินของพวกเขาไปอีก
"อันที่จริงพวกเจ้าควรจะขอบคุณข้า" ฟาง เจิ้งจือ เริ่มปลอบคนทั้ง 3
"ขอบท่านเจ้ามาก!" ทั้ง 3 คนหันมองกัน ไม่เข้าใจในสิ่งที่ ฟาง เจิ้งจือ พูดแม้แต่น้อย
ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆเริ่มมีความคิดเกิดขึ้นในใจ ไม่ไร้ยางอายไปหน่อยรึ? จะใช้พวกเขาเป็นก้อนหินเหยียบข้ามไป ทั้งยังเอาเงินของพวกเขาไปอีก?
"ถ้าข้าเดาถูก เขาทั้ง 3 คนคงอยู่ในกลุ่มที่ 2 ใช่ไหม?" ฟาง เจิ้งจือ พูดต่อ
"ใช่...ใช่แล้ว" ทั้ง 3 คนพยักหน้า
"ตามกฎของโรงเรียนหลวง พวกกลุ่มแรกจะต้องผ่านการทดสอบทั้ง 2 รอบ แต่สำหรับกลุ่มที่สอง จะต้องผ่าน 3 หรือ 4 รอบ ข้าพูดถูกไหม? "
"ถูกต้อง..."
"แล้วด้วยพลังของพวกเจ้า พวกเจ้าจะผ่านสักกี่รอบกัน?"
"เอ่อ ... ถ้าเราโชคดีเราก็สามารถผ่านรอบแรกได้ ถ้าพวกเราโชคดีมากๆก็จะผ่านรอบที่ 2 รอบที่ 3 รอบที่ 4 ... " ทั้งสามต่างมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่ามันยากเกินไปสำหรับพวกเขา
สำหรับการทดสอบการต่อสู้รอบนี้มีผู้ที่อยู่ในระดับสะท้อนสวรรค์มากกว่า 30 คน พวกผนวกดาราแต่ละคนก็มีวิชาลับต่างๆมากมาย
"นี่คือเหตุผลที่พวกเจ้าต้องขอบคุณข้า ถ้าข้าข้ามสะพานไปได้ พวกเจ้าทุกคนก็สามารถตามข้าไปได้ ข้าสามารถพาพวกเจ้าไปต่อได้อีก ตราบที่เจ้าตามข้าไปถึงรอบที่ 4 พวกเจ้าก็จะผ่านการทดสอบ ใช่ไหม? " ฟาง เจิ้งจือ อธิบาย
"ข้ามสะพานที่พังทลายนี้? รอบที่สี่ ... นี่มัน ... " ทั้ง 3 คนอยากจะพูดว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถพูดได้อย่างเต็มปาก
"อ้อใช่ ข้าลืมไป นี่เป็นแค่ค่าผ่านทางรอบแรกเท่านั้น ถ้าเจ้าตามข้าไปจนถึงรอบที่ 4 เจ้าแต่ละคนต้องจ่ายข้า...เอ่อ..อืม.. คนละ 500 เหรียญ!"
"นายน้อยฟาง ถ้าท่านสามารถพาพวกเราผ่านไปถึงรอบที่ 4 ต่อให้เป็น 1000 เหรียญ มันก็ไม่แพงเลย"
"งั้นเหรอ? งั้นสัก 2000 เหรียญ แล้วกัน "
"..." ทั้ง 3 คนพูดไม่ออก จากนั้น 1 ในพวกเขาพยายามพูดขึ้นมา "นายน้อยฟาง ...ถ้าท่านข้ามสะพานไปไม่พ้นล่ะ..พวกเราก็จะถูกทิ้ง เงินนั้น... ก็จะ ... "
"ข้าบอกว่าจ่ายเงิน นั่นคงจะคืนเงินให้ไม่ได้ เจ้าจะทำธุรกิจได้ยังไงถ้าไม่อยากเสี่ยง มีเรื่องแบบนั้นบนโลกนี้ด้วยหรอ? " ฟาง เจิ้งจือ มองไปที่ทั้ง 3 คน
"ใช่..นายน้อยฟาง พวกเราไร้เดียงสาเกินไป" ทั้งสามคนมองกันและกัน และเริ่มมีน้ำตาไหลออกมา ไม่เป็นการเสี่ยงกับพวกเขาไปหน่อยหรือ?
"เอาล่ะ พวกเราจะข้ามสะพานกัน"ฟาง เจิ้งจือ เดินไปที่สะพานแตกหัก
ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆต่างพูดไม่ออก งานนี้? นี่มันไม่ใช่ข้อตกลงทางธุรกิจ นี่มันเป็นการโจรกรรมกลางวันแสกๆต่างหาก
ไม่มีการคืนเงินถ้าพวกเขาต้องพ่ายแพ้ และพวกเขาต้องจ่ายเพิ่มถ้าชนะ ...
...
"หน้าด้านมาก!"
ภายในโรงเรียนหลวง ราชาต้วนและ ฮัน ฉางเฟิง มองไปตามที่ต่างๆ พวกเขามองไปที่ ฟาง เจิ้งจือ และพูดเป็นเสียงเดียวกัน
ยังไงก็ตามดวงตาขององค์ชาย 9 เบิกกว้างขึ้น
ข้าขอเดาว่าความไร้ยางอายนี้เป็นเรื่องดี? องค์ชาย 9 นึกถึงตัวเอง
...
สะพานยังคงพังทลายเช่นเดิม ความต่างเพียงอย่างเดียวคือ ตอนนนี้มีคนๆหนึ่งยืนอยู่ สายลมพัดผ่านให้ชายแขนเสื้อนั่นพลิ้วไหว
และมีอีก 5 คนยืนอยู่ที่จุดเริ่มต้น
ปิง หยาง และ เหยียน ซิว มองไปที่ชายคนหนึ่งตรงสะพานอีก 3 คนนั้นได้แต่ก้มหน้าลง
ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆไม่รีรออีกต่อไป
พวกเขาเริ่มต่อสู้ ตอนนี้ท้องฟ้าจะต้องร่ำร้องให้กับการที่คนๆหนึ่งต้องถูกกำจัด ส่วนอีกคนได้อยู่ต่อ
"มันนานแค่ไหนแล้ว? น่าเบื่อจริง ... ข้าคิดว่าควรจะผลักพวกเขาลงไปให้มันจบๆซะ! " ปิง หยาง ใจร้อนเล็กน้อย ฟาง เจิ้งจือ ยืนอยู่ตรงนี้มากว่า 1 ชั่วโมง
เหยียน ซิว ก็ไม่ได้พูดอะไร ในขณะที่อีก 3 คนกำลังยืนตัวสั่นอยู่ตลอดเวลา พวกเขาไม่ชอบการที่ต้องตกอยู่ในน้ำมือของคนอื่น
"ฟาง เจิ้งจือ เองก็เป็นคนที่ดื้อรั้น เหยียน ซิว เจ้าก็รู้ดีว่าพวกเราไม่สามารถฝ่าฟันอุปสรรคของโลกนี้ได้ด้วยพลังของพวกเราในตอนนี้ พวกเขาใช้โลกนี้ฝึกพวกเราเจ้าคิดว่าจะข้ามสะพานแตกหักนี้ไปได้จริงๆงั้นหรอ? " ปิง หยาง ถามอีกครั้ง
"แน่นอนเขาสามารถทำได้" เหยียน ซิว ตอบอย่างใจเย็น
"เจ้าเชื่อใจเขามากเลยนะ? ถ้าเราใช้เวลาในรอบนี้มากเกินไป จะไม่ทำให้เรามีศัตรูมากมายในรอบที่ 2 งั้นหรอ? แล้วเจ้าจะสู้กับ ฟาง เจิ้งจือ หรือไม่?"ปิง หยาง ถาม
"ข้าเชื่อในตัวเขา" เหยียน ซิว พูดย้ำอย่างไม่มีความลังเล
...
เมื่อเวลาผ่านไปจำนวนคนที่เหลือในรอบแรกก็น้อยลงเรื่อยๆ เสียงในอากาศยังคงดังก้องอย่างต่อเนื่อง มีคนเข้าไปถึงรอบที่ 3 แล้ว
ส่วนผู้เข้าร่วมที่เหลือกำลังมอง ฟาง เจิ้งจือ ด้วยความดูถูก
"นานจริง? เขาหลับไปแล้วรึ? "
"ข้ารออยู่! เขากำลังรอให้พวกเราผ่านไปยังรอบถัดไป ก่อนที่จะเริ่มผลักคนทั้ง 3 คนลงไป อย่างน้อยที่สุด เขาจะได้ไม่ถูกต่อว่ามากนักใช่ไหม? "
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ... ข้าก็คิดว่าอย่างนั้น!"
หลังจากนั้นพวกเขาก็ต่อสู้กันต่อไป และไม่สนใจ ฟาง เจิ้งจือ แล้ว
เพจหลัก : Double gate TH