
1910 วันที่แล้ว
ขอบคุณคับ
" ฉันเข้าไปได้ไหม "
" อะไรนะ ? ไม่มีทาง โดยปกติแล้วดันเจี้ยนใหม่นี้ ทางกิลด์จะเป็นผู้ดูแลนะ"
" หรือว่ากิลด์ อยากจะผูกขาดเหรอ "
" . . . . . . . "
มินชาน คิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาจะพูดอยู่นาน จึงพูดขึ้น
" นายสามารถเข้าได้แต่ขอฉันวัดพลังงานก่อนนะ"
มินชานไม่มีทางเลือก...
" หลังจากวัดพลังงานแล้วถ้าเป็นดันเจี้ยน 4 ดาว นายที่เป็นระดับCเข้าได้แต่ถ้าเป็น ระดับ 5ดาวต้องเป็นระดับ B และ 6ดาว นั้นต้องเป็นระดับAเท่านั้น"
วูชินมีสีหน้าสนใจ
"ถึงแม้ฉันไม่ใช่ ระดับ C ฉันยังสามารถเข้าไปดันเจี้ยน 4 ดาวได้เลย แล้วยังไงละ... "
ดังนั้นวูชินจึงหันหน้าไปหา ซังกู
" ไปกันเถอะ ซังกู"
" ครับ"
"มาก่อนได้ก่อน ....เร็วๆรีบเข้ "
" ครับ ! "
วูชินข้ามแยกและซังกูรีบๆตาม
" ดะ . . . เดี๋ยวก่อน . . . "
ทำไหมเขาดูเห็นแก่ตัวแบบนี้...การเคลียร์ดันเจี้ยนไม่ใช่เรื่องตลกนะ..เขาจะเข้าดันเจี้ยนโดยที่ไม่มีข้อมูลเนี้ยนั
วูชินดูตื่นเต้นมาก เขาวิ่งเหมือนนัก ซื้อของตอนที่ร้านกำลังจะปิด
" ฉันไม่เข้าใจทำไหมเขาดูตื่นเต้น."
จาง-มินชาน ส่ายหัว ขณะที่คิม-แฮมินเดินมาอยู๋ข้างๆ มินชาน .
" ไม่ใช่ว่าคุณสนใจ วูชินเหรอ"
" อื้ม..ดูเหมือนเขาไม่ได้กลัวเลย "
" เอ๊ะ..คงเพราะเขารู้ข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนระดับสูง น้อยละมั้ง "
" นั้น. . . . "
แต่มินชานกับรู้สึกตรงกันข้าม..เขากลับรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่า วูชินนั้นลุยดันเจี้ยนโดยที่เขารู้ข้อมูลอยู่แล้วมากกว่า
'ทำไหมชายคนนี้ถึงพึ่งปรากฏตัวนะ'
เขาเป็นเหมือนคนจากโลกอื่นอย่างนั้นแหละดังนั้น เขาจึงต้องพยายามสอดแนม คัง-วูชินให้ได้
*
ทางออกที่ 6 ของมหาลัยโซล เมื่อมีดันเจี้ยนใหม่เกิดขึ้น ก็ได้มีคนตาย
" นายจะสามารถเข้ามันได้ถ้ามันเป็นดันเจี้ยน 4 ดาว"
" นายได้เขียนชื่อฉันลงใน ใบลงทะเบียนรึยัง "
" ฉันเขียนแล้ว "
วูชินได้เขียนชื่อของเขาลงใน แอพ ลงทะเบียของสำนักงานการจัดการดันเจี้ยน..เขาเป็นคนแรกที่ทำเเบบนี้
" ถ้ามันเป็น ดันเจี้ยน 4 ดาวหรือต่ำกว่านั้น มันเป็นของฉัน"
"ฮ่าๆ..มันเป็นของนายอยู่แล้วจากกฏระเบียบ แต่ว่าฉันแนะนำผู้มีพลังคนอื่นในกิลด์ค้อนให้นายได้นะ ถ้านายเข้าร่วมกับกิลด์ค้อน นายสามารถเป็นหัวหน้าทีมได้ด้วย"
" อ่า ฉันมีลูกน้องอยู่แล้ว 1 คน."
" . . . . . . . ? "
วูชิน จ้องไปยังตัวเลขที่ปรากฏที่เครื่องวัดพลังงาน
812837128
ตัวเลขขึ้นๆลงๆปรากฏขึ้น
"มันเป็น เครื่องวัดที่มีมูลค่า 50000 ดอลล่า"
" ใช่ครับ..มันเป็นเครื่องวัดพลังงานขนาดเล็กและมันยังใช้วัดพลังงานของผุ้มีพลังระดับสูงได้อีกด้วย "
วูชินหันหน้าไปทางมนิชาน
" พวกเขาคงไม่วัดฉันหรอกนะ”
" เครื่องวัดนั้นไม่สามารถวัดผู้มีพลังได้หมดหรอกนะ..การใช้หนึ่งครั้งต้องใช้ งบถึง 2000ดอลล่าและยังต้องใช้หินเลือดอีก ”
" หินเลือดนี่ใช้ในทุกๆอย่างจิงๆ " .
"ตี้ดๆ"
เสียงของเครื่องแสดงผล
ระดับ 5 ดาว
ความผิดหวังปรากฏขึ้นตรงหน้า วูชิน...มินชานถอนหายใจถ้ามันเป็น 4 ดาว มีโอกาสที่วูชินจะเข้าไปคนเดียวสูงมาก
มันมีความแตกต่างกันสำหรับระดับความยากของดันเจี้ยนแต่ละระดับ
" โอ้ว้าว...นั้นคือ ทีม เวอร์มิลเลี่ยน”
" หือ...ที่ไหน"
1ใน4 ทีมโจมตีที่ดีที่สุดของกิลด์ ฮวารังปรากฏขึ้น..เมื่อทีม เวอร์มิลเลี่ยน ปรากฏขึ้นก็มีนักข่าว ช่างภาพเข้าไปรุม
ลี-ยุนหวี่ เป็นหัวห้นาทีมที่มีระดับ A และยังมี ลูกน้อง 10 คนที่มีระดับ B อีกด้วย.
" เอ่อ . ดูเหมือนว่าครั้งนี้เราจะต้องเสียดันเจี้ยนให้ กิลด์ฮวารัง แหะ " .
"ชิ..เราไม่สามารถทำอะไรได้นี่นะ"
สำหรับดันเจี้ยนใหม่นั้น โอกาสที่จะมาถึงคนแรกคือ กิลด์ที่อยู่ใกล้ๆ ดังนั้น ออฟฟิตต่างๆของกิลด์มักจะอยู่ใกล้ๆสถานี รถไฟใต้ดินเพื่อที่พวกเขาจะได้โอกาส มาถึง ก่อน
สำนักงานกิลด์ของ ฮวารังนั้นอยู๋ใกล้จุดนี้กว่า ดังนั้นพวกทีม เวอร์มิลเลี่ยน จึงมาถึงก่อน
แต่ถ้าการพิชิตดันเจี้ยนล้มเหลว มันจะกลายเป็น อันตรายอย่างมาก
" ครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ดันเจี้ยนใหม่ ตรงทางออกที่6 ของมหาลัยโซล ซึ่งฮวารังกิลด์ มีทีมดันเจี้ยน อยู่กับเราที่นี่ครับ "
ผู้ประกาศข่าวเตรียมพร้อมที่จะพูดกับกล้องอยู่...
" หือ..ทำไหมลูกพี่วูชินถึงอยู่ตรงนั้น "
ซังกูมองไปรอบๆ..มินชานเองก็ประหลาดใจ วูชินอยู่ไม่ไกลจากเขามากนัก เขาดูสนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาก
" เอ๊ะ..นี่มันเครื่องวัดนี่"
" อย่าเข้าใกล้มัน... "
" กรุณาออกไปด้วยครับ มันจะทำให้คุณบาดเจ็บได้ "
" อ่า...ฉันอยากดูนะ ให้ดูหน่อยสิ "
พนักงานประจำเครื่องวัดได้กั้นไม่ให้วูชินเข้าใกล้ เครื่องวัดและยังมี ยามรักษาความปลอดภัยมาดึงวูชินไม่ให้เข้าใกล้ขึ้น
" เอ้ย....อย่าผลักฉันสิ"
มือของเจ้าหน้าที่ผลักวูชิน..เขาไม่ได้ต่อต้าน ทันใดนั้นเขากระเด็นเข้าไปในดันเจี้ยน...
" เอ่อ . . . . . . ? "
คนรอบๆนั้น ช็อค . . .วูชินกลิ้งเข้าไปในดันเจี้ยนอย่างรวดเร็ว เกินกว่าที่ใครจะคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ
' หรือว่าเขาตั้งใจที่จะเข้าไป..'
ซังกู หัวแทบระเบิด...นี่มันเป็นดันเจี้ยนระดับ 5 ดาว .....ใครจะคิดว่าวูชินจะแอบเข้าไปด้วยตัวคนเดียว
" นี่จริงจังนะ...ใครกันที่เข้าไป"
" มันเป็นข่าวใหญ่เเล้ว... "
นักข่าวและช่างกล้อง ออกอากาศทันที่ ที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยน
" ตอนนี้มีเหตุการ์ณหน้ากลัวเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ มีผู้มีพลัง คนนึงเกิดอุบัติเหตุตกลงไปในดันเจี้ยนคะ "
ซังกู...มินชาน..และแฮมิน พวกเขา แทบจะเเข็งเป็นน้ำเเข็ง พวกเขามองเข้าไปดันเจี้ยนอย่างสิ้นหวัง
" ฮุก..”
ซังกูพูดไม่ออก...ส่วนมินชานและแฮมินนั้น ถอนหายใจ
" หัวหน้าเป็นไปได้ไหมที่วูชิน จะผ่านดันเจี้ยน 5 ดาวด้วยตัวคนเดียว "
" เฮ้อ..แม้แต่ผู้มีพลังระดับ A ยังผ่านดันเจี้ยน 5 ดาว ด้วยตัวคนเดียวยากเลย"
สูงสุดที่วัดได้ของดันเจี้ยนคือ 6 ดาว
ดันเจี้ยนใหม่นั้นไม่ได้ปรากฏขึ้นบ่อย ณ ตอนนี้ ดันเจี้ยนระดับ6 ดาวนั้นบางดันเจี้ยนยังไม่สามารถที่จะพิชิตได้เลยดังนั้น ดันเจี้ยน 5 ดาวนั้นเปรียบเสมือน ระดับที่ กิลด์ต่างๆ ต้องการผูกขาดเพราะว่า ระดับ 6 ดาวนั้น มันเสี่ยงมากกว่าที่พวกเขาจะครอบครองได้
ยังไงสะเขาก็ ตาย 100 %
หัวหน้าทีม เวอร์มิลเลี่ยน ลี-ยุนหวี่ ขมวดคิ้ว
" ชิ..มันแค่ช้าไปหน่อยเท่านั้นเอง...พวกเราจะเข้าไปในเร็วๆนี้..ยังไม่ต้องทำตัวสบายๆละ "
" ครับ หัวหน้า "
มีเพียงเหตุผลเดียวที่ บาเรียจะเปิดออกอีกครั้งคือ คนที่เข้าไป ตาย
ซังกูรู้สึกท้องฟ้าจะเปลี่ยนสีเมื่อคิดว่า วูชินจะตาย
" . . . . . พี่ . . . . . . . "
ทุกคนคิดว่า บาเรียจะหายไป ในเวลาสั้นๆแต่ ตอนนี้บาเรียก็ยังไม่หายไปจนเวลา เที่ยงผ่านไปก็แล้ว...พระอาทิตย์ตกลงไปก็แล้ว บาเรียก็ยังไม่หายไป
*
" หือ..พี่ชายวูชิน "
ซังมี เปิดทีวีขึ้น ทุกที่มีรูปของวูชินติดอยู่ไปทั่ว
"หุหุหุ...พี่เขาดูหล่อมากเลย "
ซังมี ตกใจเมื่อเธออ่านข่าวมีบางอย่างเกิดขึ้น กับเขา เธอจึงวิ่งไปที่ห้องครัว
" คุณแม่คะ พี่วูชิน ตกลงไปที่ดันเจี้ยน "
"คุณพูกว่าอะไรนะ"
" ลูกชายคุณตกลงไปในดันเจี้ยน"
คนในห้องครัววิ่งมาเหมือนไฟใหม่เพื่อดูข่าว ทางทีวี นั้นออกข่าวของวูชินที่ตกเข้าไปในดันเจี้ยน
[เหยื่อคือ..มิสเตอร์ คัง ผู้มีพลังระดับ C และเข้ามีประสบการ์ณการเข้าดันเจี้ยนเพียง 4 ครั้งอย่างไรก็ตามเข้าอยู่ในนั้นมาแล้ว 8 ชั่วโมง ซึ่งหมายความว่าในดันเจี้ยนนั้นผ่านไปแล้ว 32 ชั่วโมง ผู้เชี่ยวชาญคิดว่ามันเป็นปาฏิหารมาก แต่ว่าผู้มีพลัง คัง อาจจะถึงลิมิตของเขาแล้วก็ได้. ]
แม่ของวูชินรู้สึกเหมือนจะสูญเสียเมื่อเธอเห็นข่าว เธอทรุดลงไปกับพื้น
" .วูชิน.. "
" ทำไหมเขาไปที่อันตรายแบบนั้น "
" พ่อวูชิน โปรดช่วยวูชินด้วย" .
แม่ของวูชินร้องไห้ ทำให้บรรยากาศในร้านนี้เต็มไปด้วย ความเศร้า
*
* ณ...ทางออกที่ 6ของมหาวิทยาลัยโซล *
บาเรียยังคงอยู่ เป็นเวลา 9 ชั่วโมง 12 นาที หัวหน้าทีม เวอร์มิลเลี่ยน จากกิลด์ ฮวารังยังคงอยู่และมีผู้สื่อข่าว มากมายก็ยังอยู่ที่ดันเจี้ยนนั้น
มินชาน..ซังกู..แฮมิน พวกเขาถูกระบุให้เป็นญาติของ วูชิน พวกเขาถูกอนุญาติให้รออยู่ที่ทางเข้าดันเจี้ยนได้เพื่อรอ วูชิน
" อ่า...เขาอยู่ในนั้นนานแล้ว เขาควรจะยอมแพ้ได้เเล้ว"
ใครบางคนจากทีม เวอร์มิลเลี่ยน พูดขึ้น ทำให้ซังกูโกรธ
" เขาไม่ใช่แค่รอดชีวิต พี่ชายเขาต้องผ่านมันได้แน่ๆ"
" หือ ไอ้สารเลว ระดับ c นั้นนะเหรอจะรอด ป่านนี้ มันคง หลบซ่อนตัวอยู่ในนั้นแล้วละมั้ง"
ซังกู ลุกขึ้นแต่ ถูกมินชาน ดึงไว้
" อดทนไว้ซังกู ”
" เชื่อมั่นใจเขาสิ"
" เฮ้อ . . . "
" นายน่าจะรู้นะ เพราะนายอยู่กับเขาตลอด "
" แน่นอน "
ซังกูเขาเชื่อมั่นวูชิน อย่างเต็มเปี่ยม ขณะที่เขาอยู่ในดันเจี้ยน 4 ดาวโดยไม่มีข้อมูล วูชินเปรียบเสมือนเทพเจ้าสำหรับเขาเลย
" ยังไงบอกความสามารถของเขาได้ไหม ในบันทึก มีเขียนแค่เขาเรียกโครงกระดูกได้แค่ตัวเดียว " . . . . . . .
" ผมบอกคุณไม่ได้ . "
มินชานพยายามถาม ข้อมูลวูชิน แต่ซังกูไม่ยอมบอกอะไรเขาเลย
" ไปกินข้าวกันเถอะ "
นี่มันดึกแล้วและพวกเขาก็หิว พวกเขาสั่ง จาจังเมี้ยงมากิน ขณะที่ซังกูกำลังกินอยู่ เขาก็คิดขึ้นได้
' พี่เขายังลำบากอยู่ด้านใน..แต่ฉันอยู่ตรงนี้'
" ซังกู รีบกินเถอะ เวลาเฉลี่ย ของ ดันเจี้ยน 5 ดาวอยู่ที่ 12 ชั่วโมงเลยนะ"
มันเป็นเวลา 2 วันในดันเจี้ยนแล้วที่เขาอยู่ในนั้น...เขารู้สึกผิดแต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยทันใดนั้น ซังกูก็ฉีก จาจังเมี้ยน ออก
ขณะที่เขากำลังจะกิน มัน
บาเรียหายไปและ วูชินเดินขึ้นบันไดมา
" โอ้..พี่ "
วูชินยิ้ม เมื่อเห็นซังกูถือ ของกินอยู่
"เอ็...นายสั่งให้ฉันไหม "
".... "
ซังกูวาง จาจังเมี้ยน แล้ววิ่งเข้าหา วูชิน ทันใดนั้นกล้องทั้งหมดก็ ซูมไปที่วูชิน
By Mheezzaa
ขอบคุณคับ